vurulduk gece gözlüm
vurulduk binlerce güvercinin uçtuğu
kendi göğümüz altında
tutuşmuştu bir kere yüreklerimiz
dolanırdı sevinçle bedenlerimiz
duru sular kadar aktı ellerimiz
suçumuz sevmekti sevmeyi
sen gibi
bu ülkeyi ve insanları
ve ötelerdekileri
                yanı başımızdakileri
âğu içtik dağlarda
bir ceylan kadar sessiz süzüldük
Dersimde Mamak'ta Sivas'ta
onlarcamız şehit düştük
ucuza öldüğümüzü yazdılar gece gözlüm
alçaklar tokatladılar
yumrukladılar ağlayanlarımızı

ocaklar işlikler çöpten kondular
için için yanan fabrikalar
filistin kürdistan türkiye ve şili
amerika ve afrikalar
sustu nöbetleşe

kadınlar köyler sıtmalı çocuklar
güne evrilen yarınlar
poyraz karayel ve meltemler
gürüldeyen yağmurlar
sustu nöbetleşe

gece gözlüm bilmediler hallerimizi
dostlarımız habersizdi
bacılarımız bilmezken tenleri
alıp getirdiler
yok ettiler çıkarıp karşımıza çırılçıplak
                                        sevgiyi

toy yüreklere serpilen ilk sevda tohumları
gök denizlerden yansıyan dolunay kadar
                                        ışımıştı
cebinde sakladığı tek fotoğrafını düşündü sevgilinin
bunu da alırlar mıydı        
zula etti
sigarasını söndürdü
ve yürüdü militan
aydınlığa 

                                9 Mayıs '94   EDİRNE