yalnız
tek başına dinlemek yok mu bu türküleri
zûlmü bitmiyor çarpıklığın -bırakmıyor peşimizi
                                            sürüyor izimizi

ağrılar girer yok yere
sıralanır gider ezgiler bilinmeyene
geçmez acısı hasretin
                    saplanır ciğerine
vermez şifa kimse gözyaşı dökene
çürür gençlik çağın
                    yenilgilerle
örterler üzerine bazen simsiyah
bazen demirden bir perde
ey can nasıl yatasın bu yerde
inadın yeter mi gayrı direne direne
                                  onbeş sene
duysalar çığlıkları
kalır mıydı hasretlikler özlenene
artar mıydı dostluktan öte aşktan özge
başka bir şey bu evrende

sen
aldırma yine de
yürü sevginle
asıl cennete

                                 3 HAZİRAN '95    AYDIN