Karanlığın ortasında ışıktan bir direniş türküsü yayıldı. Umudu taşıdı dinginleştirilmiş yüreklere ve biledi bir keskin bıçak gibi körelmiş yürekleri yarınlarımızın kavgası için. Hani derler ya masallarda, gökten üç elma düşmüş, biri sana, biri bana, biri de diğer insanlara, işte onun gibi bir söylence bu. Bana da, sana da,bize umut düştü gülüm, direnmek -yaşamak kısacası- düştü, sevgi düştü kardelenim, başak renklim...

 Var mısın bu karanlığı birlikte aydınlatalım
 Düşsellikten gerçekliğe dönüşsün umutlarımız
 Özgür günler için özgürleşmeyi bilinçlerimizde yaratalım
 İster kar yağsın isterse dolu
 biz
 kara bulutların ardındaki güneşi paylaşalım
 Kenetlensin ellerimiz yobazlığa karşı haykıralım
 Sevinçte ve kederde sarılarak ağlaşalım
 var mısın
 veresiye değil
 ölesiye sevelim
                     
                              9 Aralık'95     AYDIN